|
Seviyorum
sevmenin acı verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile ... Ama yine de bir umut taşıyorum .Belki
seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü senin bir gülüşün
için, Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki senin için yanan kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal
bakardım... Sense kaçırırdın gözlerini benden. Oysa , sana bakarken
gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve hatta sana
bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar. Üşüyorum
ben yanında. Çünkü varlığın içime serinlik veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde
görürler diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan
geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım seni güzel gören benim
gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim
dedi usulcacık. Sandım eylemlerin, insanların gözlerimde ve yüzümde
oynaşmasını Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım.
Sonra anladım ki kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta
bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye bakmadan
.Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni .Taa
ki beni sende bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini yeryüzü ile
paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum.içindeki umut
çiçekleri hiç solmasın diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani
sözler varya gözleri aglatır,
Hani anlar varya değeri geç anlaşılır,Bir
de aşk varya seni bana anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O da geçip giden zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin derinliğinde
.Ne olur kır şeytanın bacağını birkez
beni hatırla , Bir sonbahar serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise
gece doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın.Şimdi
güneşin doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş, yaşamak.
Ateşlerde yanmak gibi bir şey, Seni severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken. Hüzün
yıldızları koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye. Aynı onlar gibi
sende benden çok uzaklardaydın.
göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni bekledim, kırık
kalbim, yaşlı gözlerimle.
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve o yürekte ondan
da büyük bir sen gördüm.
Yağmur vuruyorsa pencerene,Anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur
pencerene vururken ,Benim gözyaşlarım da
kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur gibi..
Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara .Senin
gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı
gönderirdim.
|